خواب عاطفه و فائزه رو دیدم. با عاطفه بازار گردی رفتیم. یه قوری شیشه‌ای خوشگل دیدم گلای درشت صورتی داشت. ولی چون پکش نمکدونای بی‌کیفیت داشت نخریدم. تو خواب کیفمو دادم عاطفه رفتم دستشویی برگشتم دیدم رفته. به زمین و زمان و احمق بودن خودم فحش دادم که چرا کیفمو دادم بهش. یسریم تو مدرسه کلاسا عوض شده بود این به درد نخور کیف منو نبرده بود :| ولی بالاخره یه غرفه‌ای دیدمش که اونجا شاغل بود. گوشی منو از زیر سیب زمینیت درآورد. البته جالب اینجاست که یه دختر چادری دیدم گفتم بیا از زاپیا و بلوتوث گوشیمو پیدا کنم. آخر زنگ زدم به گوشیم و عاطی برداشت تا پیداش کردم. دختره اول خطم یه کد sos زد نمی‌دونم همچین چیزی تو واقعی چقدر جواب بده. شاید شماره نیفتاده که گوشیو برداشته. دیگه باید می‌رفتم چون ظاهرا می‌خواستیم برگردیم تهران و خونواده منتظر بودن. با این حال آخر خواب عاطی رو بقل کردم بهش گفتم ممنونم تو روزایی که کسی باهام دوست نمی‌شد تو شدی. فائزه هم آخر خواب اومد ولی اونو بقل نکردم نمی‌دونم چرا... سال آخر دبیرستان ترومای شد یه دختر لز کثافتی دردسر درست کرد و بین ماها جدایی انداخت و باعث شد آدم زده بشم. هر کی باهاش صمیمی می‌شدم بدتر می‌کرد. با این حال من بازم دنبال دوست صمیمی تا چندین سال بعدش بود که گیر شاتل افتادم. و این دو تا رو فراموش کردم و کلا گفتم شاید آدمای مجازی بهتر باشن. نمی‌دونم کلا خیلی ترومالایزم. وقتشه اینقدر از روی زخمام تصمیم نگیرم. البته بنظر میاد عاطی واقعا می‌خواسته گوشیمو بدزده :) 😂 ولی خب. خوابه دیگه. امیدوارم خودش و فائزه هر جا هستن خوش باشن. هر دوشونم همون اولای دانشگاه ازدواج کردن. خوش به حالشون. تو این سال‌هایی که اونا ازدواج کردن ما هی درگیر آدمای سمی شدیم و با والدین دعوا کردیم. گفتم اونا که مشکل خانوادگی نداشتن زود رفتن ما موندیم با اینا که چی؟! :) کلا احمقم اسماعیل. احمق. احمق هستم و چوب حماقتامو می‌خورم. ولی خوب موقعی خوابشونو دیدم دیروز واقعا حال خوبی نداشتم. دیشب هم با چیزی که فهمیدم. انگار اومدن دلداریم بدن. یادشون بخیر. کاش وقتی مدرسه تموم شد بغلشون می‌کردم 💔